• Het examen probatoire #4
    08 apr '13
    • Accompagnateur De Montagne Kaartlezen1 Large P1060567,Klein

      #4: Het examen probatoire

      Het is zover; het voorexamen om toegelaten te worden tot de opleiding tot accompagnateur des montagnes staat op het programma! Mijn vrienden Jon en Aukje die in Grand Bornand een chalet beheren en bewonen zijn zo vriendelijk hun fantastische huisje een nachtje uit te lenen. De biketocht van 2 dagen terug is (weer) op m'n nek/schouder spieren geslagen en de blaren van de testwandeling zijn nog niet verdwenen. Ik heb mn rugtas tot 10kg volgeladen met in foam ingepakte halterschijven en buiten een beetje proviand, water en een goretex jack besluit ik morgen niks extra's mee te nemen. Nerveus als ik ben wordt het een kort nachtje.

      Dag 1: 32 km wandelen

      Als ik om 5 uur opsta is het nog donker, maar de heldere lucht verraadt een mooie dag. Om 6 uur wordt er verzameld, de laatste info verstrekt en de tassen gewogen. Ik zit 500g te hoog en besluit nog een onderdeel uit m'n tas te halen. Onderweg naar het startpunt kom ik een engelse collega uit Samoëns tegen. Hij heeft last van z'n knie en lijkt wat minder voorbereid en is dan ook blij met de na te streven tussentijden die ik op een notitieblaadje ook aan hem meegeef.

      De geplande tussentijden blijken ambitieus, maar haalbaar en halverwege loop ik met buddy Sheila ruim op schema. Het weer is fantastisch; een voorzichtig zonnetje en niet te warm. Naast de tussentijden die overeenkomen weten we ook precies waar we water kunnen tappen en dit bespaart ons overbodige balast in de camelbag. Net over de helft kom ik collega Steve tegen die er helemaal doorheen zit. Blaren en een pijnlijke knie doen hem op driekwart besluiten tot opgeven, precies op het moment dat ik m'n reserves ga aanspreken. Waar anderen aan het begin al renden en nu leeg zijn, kunnen Sheila en ik er nog wat 'sprintjes' uit persen zodat we een uur hebben voor de laatste 1000m downhill. Na 6 uur en 15 minuten komen we met 1800 hoogtemeters op de teller over de finish en genieten van een eerste pauze, wachtend op het tweede onderdeel.De benen zijn zwaar maar de adrenaline en endorfines doen wonderen op het terrain varriée. Met handen en voeten leg ik het parcours af en hoewel ik een keer buiten het lint geraak heb ik er best een goed gevoel over. Een uur later sta ik op de lijst voor de CO op dag 2 en dit betekent dat ik dag 1 heb gehaald!

      Dag 2: oriëntatie examen

      Op dag 2 worden we met 85% overgeblevenen uitgenodigd voor het oriëntatie examen. Net als met het oefenenen is het weer ook nu dramatisch, maar we zijn het gewend. We krijgen een kopie van de IGN kaart uitgereikt met 5 omcirkelde punten. Vol goede moed ga ik met m'n nieuwe horloge met hoogtemeter op pad en vertrouw erop dat deze het verschil gaat maken vandaag. Zonder al te veel problemen vind ik alle balises en twintig minuten voor tijd kom ik met goede moed over de finish. Aan het einde van de dag blijkt 65% vandaag het niet gehaald te hebben, maar staat mijn naam op de lijst van 50 overgeblevenen!

      Dag 3: mondeling examen

      Op dag drie ben ik als eerste aan de beurt voor m'n mondeling. Twee strenge en serieus ogende doorgewinterde bergmannen onderwerpen me aan een kruisverhoor. Uit passie en enthousiasme kan ik best een hoop vertellen over record sneeuwval en lapiaz kalksteengebieden, maar ik ga voor mijn gevoel door het ijs op het doorvragen van de mannen. Welke reserves naturels kent de Haute Savoie, mag een chamois (gems) bejaagd worden en dat soort lastige vragen doen me teleurgesteld de examenzaal verlaten. Mijn medecursisten zeggen me trots te zijn dat ik het als hollander al zo ver heb geschopt bij een eerste poging, maar zelf heb ik meer het vervelende gevoel van een Nederlands elftal dat 1 punt tekort komt om zich te kwalificeren voor het WK.

      Over twee dagen kunnen we de laatste en definitieve lijst met uitverkoren namen op het internet bekijken...