• Het tronc commun #6
    08 apr '13
    • Accompagnateur De Montagne 5619,Klein Large Dents1 Large

      #6: Het tronc commun

      De volgende stap in de opleiding tot berggeit, is het behalen van de tronc commun, letterlijk vertaald; de gezamenlijke stam. Dit is een basisdiploma die iedere franse sportleraar of gids in zijn bezit moet hebben om verder te kunnen met de opleiding. Ik heb de keuze uit de algemene versie of de deelkwalificatie 'montagne' en kies voor de tweede.

      In een internaat

      Omdat het een staats-opleiding betreft, vindt de studie plaats in de opleidingscentra van Chamonix of Premanon (Jura). Chamonix is erg populair en zit al vol en dus ga ik naar de Jura. Naar goed Franse gebruik betreft het een internaat, waar we 5 dagen lang verblijven op basis van volpension. Ik deel een kamer met een Vogenees, waar de stapelbedden gelukkig plaats hebben gemaakt voor 2 comfortabele bedden. 's Ochtends begint de dag met een Frans (lees karig) ontbijt, maar 's middags én 's avond eten we warm en dat maakt weer een hoop goed!

      Multitasken

      In de klas zitten zo'n 15 personen, waarvan 3 accompagnateurs in spé en de rest skileraren in de dop. We krijgen deze week 5 vakken onderwezen; pedagogie, juridique, fysiologie, marketing en montagne. Van 9 tot 5 zitten we in de banken. Dat is wel weer even wennen en zeker in het Frans! Multitasken is al niet m'n sterkste punt en het valt dan ook niet mee om te luisteren, te vertalen én aantekeningen te maken. Als ik deze teruglees tref ik een bizarre mix van van nederlands en frans aan in mijn notities. De meeste vakken zijn best boeiend, maar helaas erg gericht op de skileraren. Op één na zijn het allemaal mensen die (nu al) als stagiair werken voor de ESF en al lichtelijk geïndoctrineerd blijken te zijn met het gedachtegoed van dit instituut. Maar tot mijn verbazing zijn er meerdere leraren die een beetje zagen aan de poten van de ESF. Hier en daar worden er wat proefballonnetjes opgelaten om de ogen te openen en de ESF-ers te laten zien dat het ook anders kan.

      Marketing en montagnards

      De meeste reacties komen los naar aanleiding van het vak marketing. De leraar is een jonge stadse kerel die als binnenkomer laat weten niets met de bergen te hebben. Nou ,daarmee scoor je geen punten bij onze bergbewoners! Hij probeert ons out of the box te laten denken wil duidelijk maken dat lesgeven eigenlijk een achterhaadt begrip is. Mensen willen niet (meer) persé progressie maken of wedstrijden winnen, maar bovenal gewoon een leuke tijd hebben in de bergen. Dat is een hele andere benadering als die van de ESF-er in spé die al vanaf dat ie kan lopen op ski's staat, wekelijks op moest draven bij de skiclub en trots vertelt wat 'ie allemaal wel niet gewonnen heeft in zijn prille carrièrre. Consumenten zijn tegenwoordig op zoek naar een belevenis en iedereeen die werkzaam is in de bergen moet dat gaan begrijpen om z'n geld te blijven verdienen in deze industrie. Maar dat is waar het ook meteen botst met de visie van de montagnards. Veel Fransen zijn wat allergisch voor de woorden commercie en marketing, mede dankzij het socialistische gedachtegoed dat bij velen diepgeworteld zit. Zelf ben ik van origine een stads marketing-mannetje die een carrièreswitch heeft gemaakt en in de bergen is beland. Ik vind het dan ook erg interessant om na te denken over deze botsende visies. Want gaat het authentieke en pure bergleven inderdaad wel samen met de visie van multinationals die de bergen omvormen tot pretparken? Is de limit van commercialisering bereikt en moeten we (niet rendabele ski) gebieden terug gaan geven aan de natuur? Of is, zoals in bijvoorbeeld Ischl, the sky the limit en zien we de Alpen als een groot pretpark en maken we er een soort Las Vegas van? Interessante materie voor een apart blog lijkt me...

      Het examen

      Op vrijdagmiddag besluiten we de week met 5 examens in ieder vak. De avond vooraf heb ik als een gek zitten blokken en de stress is dan ook flink aanwezig. Het ene vak gaat me beter af als het andere en zeker fysiologie blijkt pittig. In mijn beste frans schrijf ik m'n antwoorden op in de hoop dat ze bij het corrigeren rekening houden met mijn nederlanderschap.

      Om de stress weg te spoelen pakken we nog een biertje in de plaatselijke kroeg en vervolgens is het weer in spanning afwachten wat het resultaat zal zijn...